Podstawy sztuki filmowej

Podstawy sztuki filmowej

W dobie galopującego rozwoju techniki, sprzęt video starzeje się niemal na naszych oczach. Jak poruszać się w gąszczu (często manipulowanych) recenzji internetowych? Czy fora internetowe nie są przypadkiem zmonopolizowane przez zawodowców, porozumiewających się między sobą  określonym kodem językowym? Kilka z definicji spróbujemy rozszyfrować w tekście, bo nie taki diabeł straszny…

DSLR – Skrót oznaczający lustrzankę cyfrową. Filmowanie aparatami cyfrowymi pozwala na osiąganie niesamowitej plastyki obrazu. Jest to najnowszy trend w realizacji teledysków, reklam, czy nawet filmów z wesel.

Steadicam – Urządzenie do stabilizacji kamery. Fachowy operator Steadicama jest w stanie wyeliminować wszystkie niepożądane ruchy kamery i wstrząsy. Obraz wydaje się jakby „płynął”.

Montaż nieliniowy – Nic innego, jak komputerowa edycja filmu. W czasach analogowych niemożliwy niechronologiczny montaż filmu. Komputery sprowadziły edycję materiału filmowego do poziomu „układania klocków” na osi czasu.

4K – Rozdzielczość obrazu emitowanego w systemie kinowym, czterokrotnie przewyższająca parametry obrazu HD.

Pełna klatka – Pełna klatka” to określenie wielkości matrycy aparatu fotograficznego odpowiadającej wielkości klatki filmu 35mm. Dla porównania matryca profesjonalnej kamery tv ma rozmiar mniejszą niż znaczek pocztowy. Jednak jakość zdjęcia nie generuje sama ilość pikseli.

Plastyka obrazu – Pochodna kompozycji obrazu i niewielkiej głębi ostrości, służąca wydobyciu wartości artystycznych.  Aparaty z większymi matrycami pozwalają na osiągnięcie dużo większej plastyki obrazu oraz mniejszych szumów przy niewielkim świetle..

POV – Skrót używany w oznaczeniu scenopisu / scenariusza filmowego. Z angielskiego „point of  view”. Dane ujęcie realizowane jest z puntu widzenia danego bohatera lub przedmiotu.

You might also likeclose